Δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αρχή από αυτό το τραγούδι, αλλά σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει πιο πρωτότυπη. Kάπου εκεί στο 1996 οι My Dying Bride κυκλοφορούν το Like Gods of the Sun με τους πρώτους έντονους πειραματισμούς να κάνουν την εμφάνιση τους. Tα death metal φωνητικά μετά και το The Angel and the Dark River αφήνονται για λίγο (όπως αποδείχθηκε) στην άκρη. Δυστυχώς στο συγκεκριμένο δίσκο περιορίζεται και η χρήση του βιολιού που έδινε στη μουσική τους μια άλλη διάσταση. Αυτό συμβαίνει τουλάχιστον μέχρι το τελευταίο τραγούδι, το For My Fallen Angel, που το βιολί γίνεται οδηγός στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Ξεκινάει με μια πανέμορφη μελωδία, απλή αλλά ουσιαστική που ακολουθείται από τη βραχνή φωνή του Aaron να απαγγέλει τους υπέροχους στίχους που έγραψε ο ίδιος προσπάθωντας να εκφράσει τα συναισθήματα της απώλειας. Μετά το τέλος του τέταρτου στίχου η μελωδία γίνεται ακόμα πιο ανατριχιαστική, πιο ταξιδιάρικη και οι στίχοι συνεχίζουν να καθηλώνουν. Το ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος, χωρίς διακοπές, χωρίς να σκέφτεσαι, αφήνεσαι, παραδίνεσαι.
As I draw up my breath
And silver fills my eyes
I kiss her still
For she will never rise
On my weak body
Lays her dying hand
Through those meadows of Heaven
Where we ran
Like a thief in the night
The wind blows so light
It wars with my tears
They won't dry for many years
Loves golden arrow
At her should have fled
And not Death ebon dart
To strike her dead
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου